كه همه شترها باردار شوند ، چنان كه لازم نيست از همهء تخمها ، جوجه به ثمر برسد . « معاوية » از قضاوتى كه حضرت على عليه السّلام كردند ، به شگفت آمد ! [ صواعق محرقه ابن حجر ص 73 ] رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله با گروهى از اصحاب نشسته بود ، دو نفر متخاصم بحضور رسيدند . يكى از آن دو گفت : يا رسول الله ! من الاغى داشتم و اين شخص هم گاوى ، گاو اين مرد ، الاغ مرا كشت . يكى از حاضران اظهار داشت ، چهارپايان عهده‌دار ضمان نمىشوند ( ! ) در اين هنگام ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به على عليه السّلام ، فرمود : يا على ! در ميان اين دو تن ، قضاوت كن . حضرت على عليه السّلام فرمود : هنگامى كه اين اتفاق افتاد ، هر دو در بند بودند يا هر دو رها ؟ يا يكى از آن دو بسته و در بند بود و ديگرى رها ؟ در پاسخ گفتند : الاغ بسته بود و گاو رها و صاحب گاو هم همراه او بود . على عليه السّلام فرمود : در اين صورت صاحب گاو ضامن است و بايد وجه ضمان را به صاحب الاغ بپردازد . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله قضاوت حضرت على عليه السّلام را تأييد كرد و داورى على عليه السّلام را امضا فرمود . مؤلف گويد : « شبلنجى » همين داورى را در [ نور الابصار ص 71 ] آورده است . [ الرياض النضرة 2 / 199 ] از « حارث » نقل كرده است ، زن و مردى حضور حضرت على عليه السّلام شرفياب شدند . مرد گفت : اين زن ديوانه است و هنگامى كه او را به همسرى من درآوردند ، از ديوانگى او چيزى به من نگفتند و تدليس به كار بردند و عيب او را پوشانيدند . زن چهرهء زيبائى داشت . حضرت على عليه السّلام خطاب به آن زن ، فرمود : اين مرد چه مىگويد ؟ آيا ادعائى كه عليه تو مىكند درست است يا نه ؟ زن گفت : به خدا سوگند ! من ديوانه نيستم . آرى ، هنگامى كه همسرم ارادهء نزديكى با من را دارد ، حالت غشوه به من دست مىدهد . حضرت به